Zaczęło się
od małej kapliczki, mieszczącej 50 osób. Powstał w miejscu dawnego browaru, w nim bowiem znajdował się obraz św.Katarzyny "bez żadnej uczciwości" - do czasu, aż w browar uderzył piorun. Taka geneza powstania Kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej znajduje się w "Dziejopisie Żywieckim" Andrzeja Komonieckiego. 
 
Stojący dziś kościół zbudowany został w 1542 roku i pierwotnie był kaplicą filialną kościoła w Radziechowach. 
W XVII wieku natomiast decyzją króla Jana Kazimierza z folwarku Wegierska Górka wydzielono i oddano kosciołowi w Cięcinie grunty. 
 
W XVIII wieku msze św. odprawiane były w co drugą niedzielę. Kościół św. Katarzyny jako filialny funkcjonował do 1789 roku, a wkrótce potem stał sie parafią skupiającą 3500 wiernych. 
 
Pierwszym proboszczem został ks. Marceli Słupecki i swoje obowiązki pełnił przez 23 lata. Przełom wieku XIX i XX to znaczna rozbudowa kościoła. W 1909 roku dach kościoła pokryto eternitem w miejsce starego pokrycia gontowego. W roku 1925 został zaprojektowany obecny hełm wieży (projektantem był krakowski architekt Wacław Krzyżanowski), gdyż poprzednia wieża z 1893 roku okazała się nieproporcjonalna w stosunku do wymiarów znacznie powiększonego kościoła. Realizacja projektu nastąpiła dopiero w roku 1932, kiedy to podwyższono ją o prawie 7 m. Po tej dacie nie rozbudowywano już kościoła św. Katarzyny. 
 
Starania o budowę nowego kościoła rozpoczął ks. Jan Bryndza, jednak połowa ubiegłego wieku nie sprzyjała powstawaniu nowych świątyń. Kolejny ksiądz Tadeusz Masny w pomocą parafian przyczynił się do wybudowania w latach 1976 - 1986 nowego Kościoła p.w. Przemienienia Pańskiego w Węgierskiej Górce.